back

02/17 ΑΘΗΝΑ: ΕΠΙΣΗΜΗ/ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ

Σχεδιασμένα ανεπίσημο: Το κτήριο των γραφείων της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα, (1956-1961)

Αλέξανδρος Κ. Σαμαράς

 
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920, Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εί-χαν χτίσει παρά λίγες μόνο πρεσβείες, σχεδιασμένες σε διάφορα πα-ραδοσιακά στυλ, συχνά σχετιζόμενα με τον εκάστοτε τόπο. Έκτοτε το Κογκρέσο αποφάσισε να αναβαθμίσει την εκπροσώπηση της χώρας στο εξωτερικό. Το Office of Foreign Buildings Operations (FBO) [Γρα-φείο Κτηρίων Εξωτερικού] του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών ξεκίνησε το Πρόγραμμα Ανέγερσης Πρεσβειών το 1952, υποστηριζόμενο από την κατ’αρχήν ισχυρή επιδοκιμασία του Κογκρέσου. Παρουσίαζε σύγχρονη αρχιτεκτονική με καμάρι και χωρίς την αίσθηση ενοχής που σχετιζόταν με τη σύγχρονη τέχνη. Ο μοντερνισμός στην αρ-χιτεκτονική, άλλωστε, συνδέθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με την ιδέα της ελευθερίας και οι αμερικανοί αρχιτέκτονες αναδεικνύονταν σε ηγετικούς υποστηρικτές του Μοντέρνου Κινήματος. Το 1953, ο Nelson Kenworthy, σύμβουλος του FBO και προσωρινός προϊστάμενός του το 1954, συνέταξε την πρώτη πρόταση αρχιτεκτονικής πολιτικής του Γραφείου. Δήλωνε ότι ‘πολιτική [του] θα είναι να παρέχει τις απαιτούμενες και επαρκείς εγκαταστάσεις σε διακεκριμένο αρχιτεκτονικό ύφος και μορφή. [...] να αυξήσει την καλή θέληση μέσα από την ευφυή εκτίμηση, αναγνώριση και χρήση αρχιτεκτονικής κατάλληλης για τον τόπο και τη χώρα’, μέσω ’κτηρίων [...] αξιοπρεπών και οικονομικών στην κατασκευή, τη λειτουργία και τη συντήρηση’. Αυτό όριζε την πρεσβεία ως ένα κτήριο που προοριζόταν να ικανοποιήσει μάλλον τους ξένους οικοδεσπότες του, παρά τους οίκαδε κριτικούς. Για τα θέ-ματα του ύφους, ο Kenworthy παρατήρησε: ‘Εμένα, [...] δεν με νοιάζει αν είναι μοντέρνο, παραδοσιακό ή ο,τιδήποτε άλλο. Με νοιάζει να είναι καλή αρχιτεκτονική’.


Το πλήρες κείμενο είναι διαθέσιμο στην έντυπη έκδοση. 

back